Dysfagia w Neonatologii

Zaburzenia karmienia, jedzenia i połykania » Zaburzenia karmienia, jedzenia i połykania » Dysfagia w Neonatologii

Współczesna medycyna ma za sobą niezwykłe osiągnięcia zmierzające do ratowania zagrożonych ciąż, przedwcześnie urodzonych noworodków, dzieci z wadami genetycznymi itd., które jeszcze do niedawna kończyły się zejściem śmiertelnym. Niestety, zwykle okazuje się, że samo ratowanie to zbyt mało. Pojawiły się nowe problemy, co zrobić aby dziecko mogło dalej funkcjonować samodzielnie. Potrzebna jest dalsza wielospecjalistyczna, długofalowa, zorganizowana i interdyscyplinarna pomoc.

Noworodki przedwcześnie urodzone oraz niemowlęta dotknięte chorobami o wysokim ryzyku upośledzenia rozwoju fizycznego i/lub umysłowego, wymagają regularnego monitorowania stanu odżywienia oraz jakości jedzenia, na który składa się: pobieranie, transportowanie i połykanie pokarmu. Wczesne wykrycie tych zaburzeń jest ważne dla wprowadzenia właściwego leczenia żywieniowego, jak również usprawniania zaburzonych funkcji pokarmowych, zanim nieprawidłowe wzorce ruchowe staną się nawykiem.

Wraz z rozwojem układu nerwowego następuje rozwój wszystkich funkcji psychofizycznych, dlatego wsparcie dziecka podczas karmienia, jeżeli wykazuje zaburzenia w pobieraniu pokarmu, powinno być podjęte jak najwcześniej.

Problem zaburzeń karmienia/jedzenia, który we wczesnym okresie rozwoju objawia się zaburzeniami połykania, czyli dysfagią ustno-gardłową, niesie ze sobą ryzyko niedożywienia. Niedożywienie, jako końcowy efekt zaburzeń odżywienia, stanowi poważny problem w ochronie zdrowia, zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się. Dlatego objęcie opieką medyczną oraz neurologopedyczną dziecka z zaburzeniami połykania powinno stanowić standardowe postępowanie.

W Polsce, dziecko, u którego stwierdzono ryzyko niedożywienia zostaje objęte leczeniem żywieniowym najczęściej z pominięciem drogi doustnej. Stosowane u dzieci podawanie składników odżywczych drogą parenteralną lub enteralną wynika najczęściej z przedwczesnego porodu. Prawidłowa interwencja żywieniowa wywiera istotny wpływ na rozwijający się, lecz jeszcze niedojrzały organizm dziecka. Z jednej strony nasza interwencja poprawia przeżywalność noworodków, z drugiej strony upośledzają naturalną umiejętność przyjmowania i transportowania pokarmu. Ponadto niemowlęta, które z różnych przyczyn nie były karmione doustnie tylko przez sondę lub inną drogą, w późniejszych latach mają trudności w nauce nowego dla nich sposobu karmienia (np. łyżeczką). Zarówno przejściowe żywienie alternatywne, jak i długotrwała opieka żywieniowa powoduje wzrost wskaźnika zaburzeń karmienia i połykania.

Copyright © 2014-2020 Dysfagia.pl | Webmaster: introNet | CMS by Quick.Cms